llamsratlayssargno

  Ben je wel eens onverwacht getrakteerd op een parkeerboete tijdens het laden en lossen? Die frustratie kennen veel ondernemers. Maar wanneer is parkeren nu echt parkeren en wanneer valt het onder laden en lossen? En belangrijker nog: hoe maak je bezwaar tegen een boete die je onterecht vindt? Lees verder en ontdek hoe je je staande houdt in de jungle van parkeerregels. In het kort Je mag gratis laden en lossen zolang je direct en actief bezig bent. Sta je stil zonder activiteit of bewijs? Dan riskeer je een parkeerboete. Gebruik een schriftelijke verklaring bij bezwaar om je zaak te onderbouwen. Een boete is onterecht als je goederen van formaat vervoert en dit kunt aantonen. Zorg dat laden en lossen niet langer duurt dan strikt noodzakelijk. Inhoudsopgave Parkeren volgens de wet Onmiddellijk laden en lossen volgens de wet Wanneer is een boete onterecht? Wanneer is een parkeerboete terecht? Veelgestelde vragen over parkeren en laden en lossen Veel onderne...

Gisteren wilde ik met de auto een bestelling ophalen. Omdat het ging om 10 kilo Hill's kattenbrokken dacht ik het 'even' met de auto te doen. Omdat zoiets tegenwoordig met een QR-code vergezeld gaat ben ik als digibeet al in het nadeel : zo'n smartphone heb ik niet omdat ik die systemen niet snap. En dan ben je, zeker in handig en vooroplopend Nederland, in het nadeel. Maar goed, ik ben van een oudere generatie en verwacht dat ik met naam, adres en 'intimidatiebewijs' (mijn standaardgrap t.a.v. het in de buitenruimte verplichte identiteitsbewijs) de bestelde brokken wel kan ophalen. Wat gebeurt er vervolgens : ik parkeer de auto aan de overkant van het DPD-pakketpunt, Meeuwerderweg 119 = Even (T)huis, doe de parkeerlichten aan omdat ik verwacht het pakket in een minuut of twee, drie te kunnen ophalen en steek over. Ik vind het niet nodig om voor zo'n korte boodschap de auto aan te melden voor parkeergeld : simpel laden-en-lossen. Ik ben van een oudere genera...

Soms pik je zomaar dingen op en pas je toe in het dagelijks leven. Zoals daar zijn KKVthee en kitchari. Dit hoeft natuurlijk niet en mijn naar zekerheid en comfort verlangend controlesysteem "wil" daat direkt iets mee maar voorlopig doe ik het even. De kruiden voor die thee heb ik in huis, van het Blauwe Huis natuurlijk. De groente en de basmati had ik net de vorige dag al gemaakt. Dus de moeite die het kostte om deze thee en dit gerecht in te passen was miniem : de mungbonen stonden in de kast en met de snelkookpan was dat tussendoor in zo'n 25 minuten klaar. En het voelde goed. Niet meer over nadenken.

Gisteren was mijn eigen KetiKoti : als “loonslaaf” van het kapitalistische systeem kon/mocht ik mijn ketens van mij af laten vallen. Ik vond het als blanke, zéér geprivilegieerde man wel symbolisch dat 1 juli KetiKoti is. Op die manier is het voor mij makkelijk om me te verbinden met al die slaven waar wij als blanken onze bizarre welvaart aan te danken hebben … Als je het goed bekijkt : wanneer zijn we écht vrij van dit door ons zelf gecreëerde kapitalisme ? Elke dag als we boodschappen doen worden we geconfronteerd met de “macht” die wij hebben, via ons geld, wanneer we boodschappen doen… Ik stuur je de omslag mee van mijn aanstaande boek, als overdenking, haha ! En nu ga ik weer rusten. Deze eerste dagen doe ik waar ik zin aan heb, en doe ondertussen de was, de afwas, het strijken, opruimen en alles  wat maar innerlijk ruimte creëert . En dan zie ik volgende week wel in hoeverre ik van die “werkverdoving” ben hersteld.

Zo'n docu moet ik gewoon zien. Al was het maar als eerbetoon en als getuige via deze documentaire. Natuurlijk "weet" ik als modern mens dat elke oorlog zijn zwarte bladzijden heeft en de Amerikanen hebben bij mij niet bepaald een goeie reputatie. Toch zal ik altijd denken aan de postbode die ik persoonlijk kende uit mijn tijd in Amerika (Grandview, Missouri) die mij bewust maakte van het enorme trauma dat gewone Amerikanen opliepen in Vietnam. In een eerder blog heb ik melding gemaakt van het feit dat de meeste veteranen nà die oorlog "gesneuveld" zijn door zelfdoding ... Dat zegt alles. Tja, wat zal ik zeggen van deze docu ... doe als ik en ga 'm zien. Het kapitalisme kent alleen verliezers. Ik heb geloof ik wel es gefantaseerd van een online commune met de naam "Losers Commune" waarbij de eerste letters mijn officiële afkortingen zijn : L.C. Narcistisch gezien streelt zo'n detail je ego, wat ik daar ook van denk...