" Omdat ik vanochtend (dat was dus afgelopen maandagochtend, 12 januari) plotseling vrij ben vanwege die gevaarlijke gladheid op de weg, voel ik nu ruimte en komen er opeens woorden op . Half december ben ik weer halve dagen gaan werken. De situatie was nl. zo dat vanwege het sociaal plan van de veiling het voor mij “slim” was om weer volledig te gaan werken zodat ik een grotere transitievergoeding zou krijgen. Gelukkig was de Arbo-arts het met mij eens dat dat gewoon zakelijk gezien het beste was, ook al gaf ik aan dat ik nog steeds rugklachten had. Maar omdat ik die al zo lang verdragen had, vermoedde ik dat ik dat nog wel een half jaartje aan zou kunnen. Dat bleek véél moeilijker te zijn dan ik toen vermoedde !!! Omdat ik die zes weken (= eind oktober t/m 14 december) thuis zovéél onverwachte innerlijke vrijheid had ervaren en he-le-maal opgeleefd was, tot veler en ook mijn eigen verbazing, bleek het domweg een enorme straf om (voor mijn gevoel) vrijwillig weer in dat in...
Hoe meet je collectieve waanzin in het dagelijks leven? Is daar een maatstaf voor? In mijn beleving staat in het kapitalisme geld voor geweld. Het is een collectieve afspraak om waarde toe te kennen aan bijvoorbeeld voedsel. Maar wie bepaalt wat waarde heeft en hoe ziet dat er uit? In het moderne dagelijkse leven doet de doodgewone consument dat in zijn/haar dagelijkse boodschappen continu zonder zich daarvan echt bewust te zijn. Hij/zij staat aan de top van de voedselketen en weigert over het algemeen een cent teveel uit te geven. Miljarden mensen vertonen dit gedrag over de hele planeet en vinden dat ze, om te overleven, deze keuzes mogen maken. Terwijl ze niet zien dat ze tot deze aantrekkelijke keuzes gemanipuleerd worden door het dagelijkse bombardement aan reclame dat elke dag over hen uitgestort wordt door een teveel-heid aan media. Dat zijn in mijn ogen miljarden dagelijkse microkeuzes in microgeweld en in mijn ogen zijn wij, de gewone mensen, zo prima "soldaten" van ...
Ik verschijn ... en Ik verdwijn ... het is mij om het even en soms ook even weer niet als Ik mijn Mens zie beven in zijn roze bubbel op die blauwe bol die Ik door zóveel Ruimte zie zweven
Reacties
Een reactie posten